De High Line
Hoe een voormalig spoorwegviaduct een iconisch park werd
Een fascinerende transformatie van een verlaten spoorwegviaduct tot een van de meest geliefde openbare ruimtes van New York City.
Inleiding
In de bruisende metropool van New York City is ruimte een kostbaar goed. Maar soms, tegen alle verwachtingen in, wordt een verlaten stuk infrastructuur getransformeerd tot een oase van groen en rust. Een perfect voorbeeld hiervan is de High Line, een voormalig spoorwegviaduct dat nu bekend staat als een van de meest iconische parken van de stad.
Van goederenspoor tot ruïne
Het viaduct werd in 1934 geopend als onderdeel van het West Side Improvement Project. Tot dan toe reden goederentreinen dwars over Tenth Avenue tussen het verkeer door, met zoveel ongelukken dat de straat in de volksmond Death Avenue heette. De oplossing was radicaal: het spoor ging negen meter de lucht in en liep voortaan dwars door de gebouwen heen, tot in de laadperrons van de vleespakhuizen en de koelhuizen van Chelsea.
Het vrachtvervoer over de weg maakte het spoor binnen een generatie overbodig. De laatste trein reed in 1980 en vervoerde volgens de overlevering drie wagons met bevroren kalkoenen. Daarna groeide het viaduct dertig jaar lang dicht met gras, berken en wilde bloemen, onzichtbaar vanaf de straat en met de sloop steeds boven het hoofd hangend.
De redding
In 1999 richtten twee buurtbewoners de vereniging Friends of the High Line op, precies op het moment dat de sloopvergunning in behandeling was. Foto’s van het overwoekerde spoor keerden de publieke opinie, en in 2004 zegde de stad geld toe voor een park.
Het ontwerp kwam van James Corner Field Operations, architectenbureau Diller Scofidio en Renfro en beplantingsontwerper Piet Oudolf. Het eerste deel opende in 2009, het tweede in 2011, het derde langs de Hudson Rail Yards in 2014 en de aftakking bij Tenth Avenue in 2019.
Het park in vijf punten
- Lengte: ongeveer 2,3 kilometer, van Gansevoort Street in het Meatpacking District tot 34th Street.
- Hoogte: gemiddeld negen meter boven straatniveau, met trappen en liften op ruim tien plaatsen.
- Beplanting: ruim vijfhonderd soorten, grotendeels vaste planten en grassen die naar het wilde begroeide spoor verwijzen.
- Bezoek: rond de acht miljoen bezoekers per jaar, waarmee het een van de drukste parken van de stad is.
- Toegang: gratis, het hele jaar open, met een aparte doorgaande route voor wie doorloopt in plaats van blijft staan.
Wat de High Line veranderde
De gevolgen reikten verder dan het park zelf. In de tien jaar na de opening verrees langs de route een reeks gebouwen van internationaal bekende architecten, verhuisde het Whitney Museum naar het zuidelijke uiteinde en groeide het noordelijke eindpunt uit tot het complex van Hudson Yards. De grondwaarde in de aangrenzende blokken steeg vele malen sneller dan het stedelijk gemiddelde.
Die stijging is tegelijk het scherpste punt van kritiek. Buurtbewoners en winkeliers die het park hielpen afdwingen, konden de huren die erop volgden vaak niet betalen. Het begrip high line effect wordt inmiddels wereldwijd gebruikt, zowel door steden die een verlaten spoorlijn willen omvormen als door onderzoekers die waarschuwen voor de verdringing die daarbij hoort.
Wat overeind blijft, is de vondst zelf. Een stad die geen grond over heeft, vond een park op een plek waar niemand er een verwachtte: negen meter boven de straat, op een constructie die was gebouwd om vrachtwagens uit de weg te gaan.
Meer lezen
LocatiesRoosevelt Island en de kabelbaan
3 juni 2026
LocatiesDe houten watertorens boven Manhattan
27 mei 2026
LocatiesConey Island buiten het seizoen
20 mei 2026
LocatiesVan Harlem tot Chinatown
18 april 2024




Eén reactie op “De High Line”
hoi